Joan zen ikasturtean IKAS KOMUNITATEetara eramango gaituen prozesua lantzen hasi ginen: eskolako inguruko gizarte agente guztiek( familia, senide, irakasle, auzolagun, ikasle ohi, jubilatu, borondezko...) gure ikasleen hezkuntzan parte hartzen dute euren arrakasta helburua izango delarik.

Informazioa jaso eta formakuntzan lehen urratsak eman ondoren, aurten praktikarekin hasi gara, eta azkenengo bi asteetan zehar Ametsa fasea egin dugu: denok, haur hezkuntzatik herriko goiko punturaino, gure ametsak bidaltzeko aukera izan dugu.

Bitartean, IKT Dinamizatzailea izanez, blog bat sortu dut; bertan egin diren jarduerak eta jasotako amets batzuk ikus daitezke besteak beste.

Ametsarena zerbait irekia dela eta, eskolan interesaturik daudenentzako behean esteka bat utzi dut, ea norbait animatzen den eta bere ametsaren bat bidaltzen digun!

Comments

Duela lau urte geroztik  RAMMSTEIN-en disko berririk gabe geunden zaleak, baina dagoeneko salgai dago; eta ez hori bakarrik, diskaren aurkezpena egiteko zuzeneko kontzertu-bira antolatu dute.

Atzo, Barakaldon, BEC-en, kontzertua eman zuten eta han nengoen ni, bai horixe!  Ezin nuen galdu!

Kriston kontzertua! “Combichrist” teloneroak ere ondo egon ziren. Jendetza, dena salduta, aretoa goraino, giro ederra… eta RAMMSTEIN-en musika gozatzeko! Ederki!

Pena, holako ikuskizunak noizean behin ikusterik dugun! Eta orain, berriro itxoitera, hori ez bazait kableren bat gururatzen eta low-cost delako hegalaldia hartuz kontzertu birako hiriren batera joaten ez banaiz. Sarrerak baldin badaude, zeren aldez aurretik bizpahiru hilabetez erosi egin behar dira, bestela…!

Oraingoz, atzoko kontzertuaren oroitzapen onarekin konformatu beharko gara, baita “Liebe Ist Für Alle Da” (“Amodioa denontzat da”) diskaren abestiekin ere.

Eskerrik asko Flickr-era argazkiak igo dituzten guztiei, post honetan dagoen muntaia posible egiteagatik.

Comments

Noiz behinka nire zaletasunekin esperimenturen bat egiten dut, argazkiak, testuak edota olerkiak nahastea esate baterako. Hona hemen emaitza pare bat:

.......     .......    .......

Comments

Horrek nire denbora libre guztia (libre!, je, je!) eraman dit eta ezin izan dut ezer prestatu blogerako, beraz post honetan esteka pare bat besterik ez dut jarriko: Jardueretan egin den guztia jasotzen duen web orriarena eta hemendik pasatutako ikasleekin egin ditugun jardueren blogarena.

Comments

Aste honetan, gogokoan dudan artista baten obrak zuzenean ikusteko aukera izan dut: H.R.Giger.
Donostiako Kursaaleko Kubo erakusketa aretoan Giger-en lanen 60. hamarkadatik gaur egun arteko atzera begirakoa dago.
Paradixokoa dirudi arren, artista grafiko hau musikaren bitartez ezagutu nuen, Emerson, Lake & Palmer, rock sinfonikoko talde baten diskarako azala egin baitzuen; handik aurrera bere lanari jarraitu egin diot.

Orokorrean, jendeak zinerako egin zuen lana baten batengatik ezagutzen du, “Alien, zortzigarren bidaiaria” Ridley Scott-en pelikulako kreatura-munstroarengatik hain zuzen ere.

H.R. Giger gainera biomekanika-ren sortzailea da: bizi-ehunak, hezurrrak eta metalak sinbiosean fusionatzen ditu eta, aerografoa erabiliz (maisua da bere erabileran), liluragarriak diren izaki eta mundu fantastikoak sortzen ditu.

Erakusketa Erregeen egunerarte egongo denez, ziur beste behin edo gehiago pasatuko naizela handikan; luxua da Giger-en obrak ikustea, argazki eta liburuetan galtzen diren tono, kolore eta xehetasuak bertan ikusiz.

Comments

Aita, Miguel eskutik eta Gabriela besoetan, tabernako makina txanpojalera hurbiltzen da, txanpon bat sartu eta jokatzen hasten da.

“Emaiok, Miguel!”, eta haurrak tekla sakatzen du. Zorte txarra, ez dago saririk.

Aita besoetan daraman neskatxoa makinara heltzeko makurtu egiten da. “Emaion, Gabriela!”, eta neskatilak hurrengo jokaldirako tekla sakatzen du.

“Emaiok, Miguel!”, eta mutilak berriro sakatzen du. Saririk gabe jarraitzen dute. Berriro makurtuz, “Emaion, Gabriela!”. Txanponjaleak tinko jarraitzen du. “Emaiok, Miguel!”, hurrengo jokaldia. “Itxoin, Miguel!”, makinaren argiak keinuka hasten dira bonusak, abanzeak edo auskalo zertan. “Emaiok, Miguel!”. Txanpon bat erori egin da sari-kutxatxora. Hurrengoa, “Emaion, Gabriela!”, “Emaiok, Miguel!”, “Emaiok, Miguel!, “Emaion, Gabriela!”...

Eta horrela behin eta berriz txanponaren kreditoa agortu arte. Beste txanpon berri bat bota eta jokatzera zikloa errepikatuz. Bost minutu pasa dira, eta bitartean dozena bat baino gehiago aldiz haurrak makinan apostatzen, jokatzen, tekla sakatzen egon dira. Familiaren irudi polita!

Gero kexatuko gara: gazteak eta alkohola, tabakoa, indarkeriak, ludopatiak... Haurrek ikusten dutena ikasten dute, baina hobeto ikasten dute irakasten bazaie.

“Emaiok, Miguel!, “Emaion, Gabriela!”

.

Comments

Nire kasuan, usainik oroitarazleetarikoenen bat galipotarena da. Nire herrira, Errenderira, 60garren hamarkadaren hasierara eramaten nau. Garai hartan errepideetako asfaltatze lanak guretzako, ume mukizuentzako, izugarriak eta harrigarriak ziren. Usainak, soinuak, irudiak... dena berria zen eta gainera zerbait berezia esperimentatzeko (ai!, zenbat zapatila eta arropa beltzez zikinduta; zenbat amaren errietak!)

Gainera gure haur-hiztegian eragina zuten: “jenerala” hitza N-1 Madrid-Irún errepidea adierazteko, edota  gure inguruneko hizkuntza desberdinen nahasketa bat egina (erdera-euskera-frantsesa) “galipot”  edo “zanpakaminoak”  hitzek erabilera anitza zeukaten gure artean.

Gaur egun ere, noizbait, turista despistatu batek ondartzaz edo Arguiñanoz galdetzen didanean, “jenerala” hitza ateratzen zait Zarautzetik pasa den N-634 errepide nagusia adierazteko.

A, eta Zarautzen egun, lorategi batean, apainketa moduan, “zanpakaminos” bat dadugu. Beitu argazkia!

.

.

Comments

Internet 2.0 kontzeptupean dagoen filosofiaz Sarean parte hartzen dugun asko gara, hots, Internetek eskeintzen dituen baliabide guztiak erabiltzea inguru partehartzaile eta kolaboratzaile baterantz zuzenduta.

Sareko onurak eta abantailak soilik erabiltzen dutenen gain, badago beste erabiltzaile talde bat: “edukin sortzaileak” deritzonak; hauek euren blog, fotolog, wiki, eta abarren bitartez Sarean ekarpen berriak  sortzen dituzte. Neuk azken horien artean nire burua jotzen dut.

Batzutan, gure “lan sortzaileak” iruzkinetan, esteketan, aipamenetan... direla medio haintzat hartzen dira eta poz handiz hartzen dugu (nik behintzat!)

Adibidea: Nire fotologeko eskulturei buruzko Flickr-en neuzkan argazkiak Zarauzko web orri berri batean erabilita ikustea.

Web orria nolakoa den, edota argazkiak non dauden, edo zehaztasun gehiago ematea baino, hobe da web orrian sartzea eta nabigatzea.

Gainera datorren asteburuan hiru egun jai izanik, agian norbait animatzen da, eta zer aurki dezakeen ikusita, hona dator gu bisitatzera.

Web-eko helbidea eta kaptura estekarekin behean daude.

http://www.gurezarautz.net/kultura_eta_natura

.

Comments

  - Swansea, aita, Gales-en, Inglaterran.

- A!, Inglaterran...”

Hauxe izango zen –gutxi gorabehera- Swansea izena entzun nuen lehendabiziko aldiaren hitzez hitzezko transkripzioa. Eta bere atzetik zekarrena: ERASMUS programa, ingeleseko unibertsitate bat eta egonaldi luzea atzerrian. Dena den alaba prest zegoen guztietarako.

Nola aldatzen diren garaiak!

Geure ikasketa aroan atzerriko unibertsitate batera bidaiatzea guretzako pentsaezina zen; dirua zuten gutxi batzuk besterik ez ziren joaten (jauntxuen seme-alabak). Gaur egun, ordea, edozein gaztek -berdin du bere jatorri ekonomikoa- eskura du holakoa egitea. Beka gehiago dago (gure kasuan Eusko Jaurlaritza eta KUTXArena lortu ditugu, 1.500 € inguru guztira, ez da asko, baina tira!); horrez gain, gerrikoa estutuz (emazteak dio produku zurien erregina izendatuko dutela) eta krisia baina lehenagoko aurrezki txiki batzuk direla medio lagundurik, gure alaba Ilargi ERASMUSen, Swansea-ko Unibertsitatean matrikulatuta dago.

Universidad de Swansea, Inglaterra

.

Comments

Bainulariekiko dituen betiko sorospen eta prebentzioaren lanaren gain, Zarauzko Gurutze Gorriak gizarte funtzio bat betetzen du: elbarriak edo ezinduak diren pertsonak bainatzen ahalbideratzea.

 Joan zen urtean blogean komentatzen nuen zeintzuk ziren erabiltzen dituzten tresna bereziak (ikusi “Sorosleak baiñeruak”) baina aurten berrikuntza bat izan dute: bainu-makuluak.

Gustora ibili dira mugitzeko arazoak dituzten asko eta asko; benetan arrakastatsua izan da euren erabilera.

Ederki Gurutze Gorriko berrikuntzak!

.

Comments

Batzuk frogatuta neuzkan eta nola dabiltzan gutxi gorabehera banekien, baina oraingoan euren funtzioetan zerbait gehiago sartuta beraiekin zer egin daitekeen baieztatu izan dut: denetatik, egin daiteke denetatik!

Argazkizale huts bat, neu bezelakoa, beheko argazki-muntaia egiteko gai bada, ez dut pentsatu nahi argazkilari profesionalek programa potenteekin egin dezaketeena (eta egiten dutena).

Alabak ere bere argazkietatik aurpegiko granotxoak kentzen baditu ere, telebista eta aldizkarietako berrogeita hamar urtetik gorako sasi-ospetsuak horiek Photoshopetik pasa ondoren, lehen Jaunartzearen bezperan daudela iruditzeak ez nau batere harritzen.

Ai, denon eskura dagoen teknika digitala..!

A, nire fotoblog berria aurkezteko aprobetxatuko dut; bertan, argazki “normal” asko badaude baita nire argazki-muntaientzako txoko txiki bat ere.

http://jokin.mifotoblog.com/

.

Comments

Hala ere, zezenen munduan badago zerbait, agian gauza bakarra, gustatzen zaidana: Iruñako Sanferminetako entzierroak.

Urtero, oporretan egonda ere, esnagailua jarriz, saitzen naiz ez galtzen ezta entzierro bat ere. Baina, hori bai, telebistatik! Entzierroak ikusteko angelu guztietatik eta zehatz niminoen modukoak ez dago hoberik: telebistako zuzenenezko emanaldiak. Eta hori Iruñean familia izanda, zeinek askotan sanferminetara joateko konbidatu izan bait gaitu, baina  hainbeste jendetzarekin ez naute harrapatzen ezta “jarto de grifa-z” ere, lehen esaten genuen modura.

Batzutan –gutxitan- oporretako bidaian edo kanpoan egoteagatik, entzierro baten bat zuzenean galtzen dut (aurtengo gaztearen heriozko adarkadarena esate baterako), baina geroago diferituan ikusteko aukera geratzen zait, gauza bera ez izan arren.

Ez dakit nola esan, baina engantzatzen nauten zerbait badute sanferminetako entzierroek .

Badago gustoko dudan beste zezen mota bat: zezen suzkoak,  baina egia esan, ez dakit zezen munduarekin lotzerik ba omen duten, edo, aitzitik, pirotekniarekin gehiago, zeren funtsean zezenik ez baitaude kartoizko kopiak polborazko tresneriekin baizik.

Orokorrean zezen bakarra izanik, gaueko herriko festetan maiz txinpartaz botatzen ibiltzen dira jendearen atzetik. Baina Donostiko Aste Nagusiko festaren barne, zezen suzkoek berezitasun bat dute: sei zezen ateratzen dira, sei, benetako entzierro bihurtuz. Bertan bai, zuzenean parte hartzen dut euren aurretik korrika eginez. Gozamen hutsa da! 

.

Comments

Adibidea post honetan dagoen argazkian aurki dezakegu. Lanzaroten aterata dago eta atzerritarrentzat zuzendua dirudi (kartelaren beste aldean alemanez idatzita zegoen); agian beraiek guk baino gehiago jasatzen dute krisia, auskalo!

Dena den, ondo begiratzen badugu, prezioak ez dira oso merkeak hain zuzen ere. Agian horrela krisiari aurre egingo dioten bakarrak txiringitokoak izan daitezke, propaganda horrekin euren mahaietara “Special anti-crisi menu”-a dastatzera bezeroak erakartzen baldin badituzte behintzat.

Madriletik NIN-en kontzertutik gentozela zerbait antzekoa, baino askoz merkeagoa Briviescako restopean topatu genuen, “sea listo” izeneko menua: letxuga, tomate, gazta eta Yorkeko bokadilo ederra, txip patata frijituak, txokolate tarta puxketa eta 400 zl-ko freskagarria, dena 5 €tan! Ederki!

.

Comments

Aspalditik, duela pare bat urte inguru, musika kontzertu bat entzuteko “sarraldi bikingoa”  egin gabe nengoela. Azkenaldian Bartzelonara izan zen, baina oraingoan Madrilera izan da: kotxez 450 Km joateko, kontzertua, hotela, eta 450 Km itzultzeko. Sarraldi bikingoa tope!

Eta dena, zertarako? Ba, estatu mailan, NIN, Nine Inch Nails taldeak jotzen zuen despedidako kontzertua ikus-entzuteko (taldea betirako desegin egingo ote da, beraz ez zegoen galtzerik!) Hara, Madrilera!

Normalean sarraldi bikingo hauek bakarrik egiten ditut, baina honetan alabarekin joan naiz (kumetxoak ondo hezi egin behar dira eta) berari ere NIN gustatzen baitzaio, eta horrela atseginagoa izan da (kopiloto galanta gainera!)

Kontzertua:

Kokapena: La Riviera aretoa, Manzanaresen ondoan. Handikeriaz baina eskasa. Itogarria, beroa eta sargoritsua (jendeak zioen aire egokitua moztu egin zutela: badakizue, gero eta bero handiago, egarri gehiago eta kontsumizio eta edari erosteko premia gehiao, eta gainera pirata lapurren prezioetan: garagardo kaña bat 5,5 €!!!) Izerdi patsetan blai, ezta Razzmatazzen ere ez dut hainbeste izerdirik bota!

Nine Inch Nails:  Zoragarria! Soinua oso ona, giroa beste hainbeste, abestiak primerakoak –espero nituenak eta gehiago, salbuespen bat izan ezik-,  musikariak enroilatuak eta sasoian, kontzertua agian labur samarra nire gustorako (ordu bete eta berrogei minutu) eta errepikaldirik, bisik, gabe (honek moskeoa sortu zuen zaleen artean)… bi hitzetan: merezi zuen. Pozik eta gustora atera ginen!!!

Bitxikeriak: Ostatu hartu genuen hotelean beste hiru talde bikingoekin topatu ginen, gu bezela NIN-en kontzertua ikustera etorritakoak (aipatzeko andaluziarrak).

Beno, belak jasotzera eta hurrengo sarraldirarte.

Eskerrik asko Flickr-era kontzertuko argazkiak igo dituzten NIN-zale guztiei, post honetan dagoen fotomuntaia beraiei esker egina baitago.

.

Comments

Joan zen urtean, oporretan Lanzaroten, Playa Blanca-ko Montaña Roja izeneko sumendira igotzeko txirrintarekin geratu nintzen, baina aurten sortu zidan erronka horri eutsi egin diot; baita lortu ere.

Emaztearekin (hasieran ez zegoen oso animatuta holako enbajadan parte hartzeko) eta eguraldia zertxobait lainotsua egiten zuela, haruntz abiatu ginen. Egia esan, aldapa ez zen oso gogorra (beti toki lauetan ibiltzen ohituta dagoen baten hitza!) eta gainera, sumendi tontorretik dauden bistek merezi dute: hegoaldera Fuerteventura eta Lobos uharteak, Timanfaya parkea ipar mendebaldera, Playa Blanca eta Papagayoko hondartzak...

Pentsa!, emaztea lilulaturik jeitsi zen datorren urtean txangoa berriro errepikatu beharko dugula esanez..!

A! hori bai, eguzki kremarekin, zeren sumendira igotzen hasi ginenean atertu zuen eta eguzkiak hasi zuen jotzen; emaitza: besoak gorritu, erre eta larruturik!!!

.

Comments

Orain, udaran, oporretan, denbora gehiago izaten dugu normalean egiten ez ditugun gauzekin aritzeko. Horregatik aurkitu dudan jolas entretenigarri bat aurkeztuko dut: IQ PUZZLER izena du, eta funtsean PENTOMINOS izeneko jolasaren bariante bat besterik ez izan arren, bere fitxak bolatxoekin eginak izanik, betiko bi dimentsiotako buruhauskarrien gain, piramideak eginez hiru dimentsiotakoena ere aukera badauka.

Nire alabak oraindaino nire buruhauskarrien bildumatik pasa egiten zuen, baina jolas honekin engantxatu egin da eta hor dabil bera ere, jo ta ke, mailak gainditzen eta neri aurpegitik soluzioak muturraren aurretik pasatzen.

Gainera tamaina txikikoa da, poltsikokoa, eramangarria oso, bere kutxatxoa eta guztiz. Web orria badu ere! ( http://www.smart.be//en/products/puzzles-games/smartgames/SGLP101.)

Bakarka, nahiz taldeka denboraldi dibertigarria pasatzekoa!

A! eta merkea; modan dauden nintendo eta burua, neuronak, memoria, brain training eta sumsum cordako delako jolasak baina askoz merkeagoa!

.

Comments

.

Comments

E-mail bat jaso nuen esanez KORN taldearen kontzerturako erosita nuen sarrera Donostiko Anoetako Polikiroldegitik Oiartzungo Itzela diskotekara pasatzen zela. “Jo!, -pentsatu nuen- diskoteta batean! Sarrera gutxi saldu diren seinalea. Lau katu besterik ez gara egongo. Gainera, agur kiroldegiko gradeetako eserlekuen erosotasunari, zutik eta izerdi patsetan jendetzaren artean”.Ia, ia kontzertura joateko gogoak kendu zitzaizkidan; sarreraren 44 €-ei uko egitekotan egon nintzen... baina joan egin nintzen eta ez naiz damutu.

Diskotekako aretoan, duela pare bat aste DVD-n ikusi nuen 2007an Alemanian 20.000 lagunen aurrean emandako KORN-en Rock Am Ring kontzertua gogoratuz, herri bateko diskoteka batean sartuta ehun gutxi batzuren aurrean musikari berberek zer pentsa zezaketeen nire buruari galdetu nion.

Ez dakit zer pentsatuko zuketeen baina bai zer egin zuten: kontzertu oso ona eman, euren abestiak zuzen joz eta oso animatuak euren zaleekin. Agian kontzertua, niretzako, nahiko motza izan zen (70-75 minutu, errepikapenak barne), baina soinu oso on batekin. Gainera, espero nituen deserosotasunik gabe; are gehiago, musikariak gertu-gertutik ikusirik.

Batzutan gauzak ondo ateratzen dira, artista “handien” kontzertu “txikian” izan arren.

.

Comments