ARRAUTZAK

Auskalo zein motako oiloa zen! Are eta okerrago, zer demontre eman omen zioten elikatzeko! Baina azkenean niregana iritsi zen arrautza... berezi-berezia benetan!

Frijitzeko edo tortila egiteko izatekotan, dagoeneko erabat ahazturik egongo litzateke, baina egosia zegoenez, oskola kraskatzean arrautzaren berezitasuna ageri geratu zen: gorringoa eta zuringoa bananduta zeuden, bakoitza bere aldetik haserre egongo balira bezala; toki berean bizi izan arren euren artean konpontzen ez diren bikoteak bezalakoak (estrapolatuz, arrautze hau enbrioi umetoki-kanpokoa izango zen, ezta?).

Arrautza mutantea?, transgenikoa?, bitxikeria? Zer? Hara! Norbera bere paranoiak eta buruarekin konpon bedi!

Nire kasuan: arrautza, gerokotasunari eusteko argazki saio batetik pasa ondoren, entsalada batean bukatu zen non, nahiz eta gorringo egosia zerbait gogorrago eta arraroa egon arren, beste entsaladaren osagarriekin batera jan genuen.

Bizirik jarraitzen dugu!

Arrautzak… baserrikoak!!!

.

Zabaldu Bildu.net | del.icio.us