Nire eguneroko ibilaldietan argazkiak “galtzeaz” aspertuta nengoen; edozein tokitan eta momentutan sortzen diren horietako argazkiak. Horregatik, ibiltzera joaten naizenean beti gainean argazki kamara eramatea erabaki dut. Eta emaitza batzuk lortzen hasi naiz.
Adibide pare bat:

“Ekaitza arratsaldean Malekoian”

“Botak”

.

Maiatzaren 13 eta 14an, Getxon ospatu diren “Hizkuntza-komunikaziorako gaitasuna,   metodologiak eta IKT”-ko Getxolinguae Jardunaldietan parte hartu dut; bertan blogak ia-ia ardatz nagusia izan dira.

Emandakoa hitzaldiak (oso onak, batez ere Felipe Zayas eta Antonio Solano-enak) eta blog eta komunikazioei buruzko hausnarketek balio izan zaizkit nire motxila interneteroa gehiago betetzeko eta nire eskolarako lanetan eragina izateko.

A!, eta probatu behar dudan aurkikuntzaren bat, glogak esaterako.
.

Pozik nago!

Jotzen ikasteko ikastaro txiki bat egin nuenetik dozena bat urte, gutxienez, pasa dira txalaparta jo gabe. Urte guzti hauetan ezin izan dut inor animatu nire bikotea izaten. Badakit txalapartarena ez dela gauza erreza: ez da oso “erosoa” mugitzeko edo eramateko, ez dago dendetan komertzializatuta artisau lana baizik, jotzeko derrigorrez bi pertsona behar dira... baina betidanik gustokoa izan dut.

Eta orain, txiripaz, eskolako musika irakasleak ikasleekin egin duen euskal herriko musika tresnei buruzko aste musikala dela medio, lankide bati gogoa sortu zaio eta nirekin jotzera animatu da.

Ekaina arte behintzat –txalaparta eramango dute- elkarrekin joko dugu. Gero... gerokoa. Bitartean, txalapartaz gozatzera!

Hemen bideo batzuk uzten ditut.

.

.

.

Etxean siniskeri/uste/superstizio/… (ez dakit zein hitza erabili zehatz mehatz definitzeko) bat dugu; horren arabera etxera eulimando bat sartzeak egun berean berri bat jasoko dugula adierazten du. Ona, txarra, garrantzizkoa... berdin du: berri bat jasotzen da.

Berritzat edozein gauza jo daitekeenez, eulimandoak beti bere iragarlearen papera betetzen du. Atzo arratsaldean niretzako oso ona den berri batena, hain zuzen ere, zeren zeozer beranduago alaba etorri baitzitzaidan Bilbon Rammstein-en (nire gustoko musika talde bat) kontzertua azaroan izango dela esanez.

Gora eulimandoa!

Itsasoak, ahal duen neurrian, botatzen diogun zabor guztia bueltatzen digu. Baina, batzutan, itzulitakoaren artean sorpresak topatzen ditugu; argazkietan ikus daitekeen bezala.

Jatorriz naturala zena, itsasoaren lana dela medio eraldatuta, kutsu artistiko batekin iritsi zaigu. Eta horrela pentsatu omen dute herriko surfer-ek, zeren mareak hondartzaraino ekarritako zuhaitzetako enbor eta sustrai batzuk berreskuratu baitituzte eta Zarauzko Malekoiko jardinera batean eskultura gisa ipini dituzte.

Egia esan, neri bi “eskultura” horiek Giger ilustratzailearen lana (Alien-en ikonografiaren sortzailea) gogorarazten didate; ziur berak eragozpenik gabe sinatuko lituzkeen!

Ea, egunen batean, holakoren bat (bainan txikia, noski!) neuk ere aurkitzen dudan etxera eramateko!

.

Hona hemen Garfield nire lagun minak nola ospatzen duen Langilearen Eguna:

(*) Bineta jatorrizko marrazkiekin egina dago; beraien gainean neuk egokitutako testuak ipini ditut.

.

Aste Santuko oporrak aprobetxatuz egun batzuk pasatzera Tenerifera joan gara eta, artaka, Puerto de la Cruz-en dauzkagun lagun batzuk bisitatzera. Azkenengo honetan, eman den aldaketa klimatologikoa da gehien arritu gaituena: tenperaturak epelak mantentzen dira (agian zertxobait freskoagoak) baina hegoaldean, ohiko eguzkiaren tokia, eguraldi lainotsuarekin topatu gara eta iparraldean ordea sekulan baina eguzkitsua. Planetako klima aldakorra!

Bada, gure lagun txitxarreroekin komentatzen nola iritsi ginen “Los Rodeos”-era sirimiri artean, tenerifetarren artean “vox populi” ahoz-aho ibiltzen den pasadizo bat kontatu ziguten. Hemen dago:

Tenerifeko izango zen lehen aireportuaren obrak hasi baino lehen, proiektuaren ingeniari arduradunari bakarrik falta zitzaion aireportuaren kokapena erabakitzea. Irla osoa ondo aztertu ondoren hasi zen leku desegokienak markatzen. Mapa bat hartu zuen eta okerrena gurutze batez markatu zuen: Los Rodeos. Baina arazo bat sortu zen: uztekabean hil egin zen. Bere oinordekoak bulegoko mahai gainean proiektua erabat amaituta eta plano bat kokapen batekin aurkitu zuen. Beraz, aurrera proiektuarekin markatutako kokapenean!

Egia, gezurra, asmakuntza...auskalo! Baina egia da (eta horrela Tenerifeko biztanle guztiek diote, baita estadistikoki baiezta daiteke ere). Los Rodeos –klimatologiaren aldetik, behintzat- irlako tokirik txarrena da.

.

Aldez aurretik esatea ez naizela gaizki hitzegiten diren horietakoak; nire bizitza profesionalak, urte asko eskolan haurren eta euren familiaen aurretik egoteak, nire ingurukoek eta nire izaerak horrela egiazta dezakete.

Nire birao handienak “Jode!” edo “kauen Satanas”dira, beraz atzo nire alaba autopistatik atera eta, gelditu gabe, sortutako istripua larria zenentz ikusteko gelditu gabe, aurrera jarraitu zuen BMW-ko gidariari PUTAKUMEA deitzen diodanean nola nagoen uler daiteke. Tamalez matrikula ez zion hartu, bestela...!

Espero dut bera bakarrik, ahalik eta azkarren, istripua izan dezan eta –putakumea zauri larririk ez izan arren- kotxea txatarrarako geratzea zeharo hondatuta.

Eskerrak, kotxeko kolpea eta mailatuak alde batera utzirik, alabari ez zitzaiola ezer suertatu eta dena susto batean geratu zen (bere aingeru guardakoaren oparia nire urtebetzeko egunean ote).

Ea laster, egunen batean, putakumeari kotxea horrela geratzen zaion:

.

Pena da, baina gure inguruetako tokien izen asko galtzen ari dira, erabilera ezagatik, ezjakintasunagatik edota gure arbaso, nagusi eta adinekoek beraiekin eraman dituztelako. Horregatik, Zarauzko udalak izan duen ekimena eskertzekoa da: Zarautz eta Getaria lotzen dituen ibilbideko lurzoruan plaka batzuk bertako toponimikoen izenekin ipini ditu. Beraz, zarauztarrentzat galtzeko zorian zeuden izen batzuk errekuperatzearen gain, bisitatzen gaituzten turistek ere kostaldeko toponimiko euskaldunak jakiteko balioko dira.

Getariko udalak bere ibilbidearen zatian gauza bera egingo bazuen denok irabazten aterako ginateke, baina...

.

Irakurlearengan, oroipena eraginez, irakurketak sortzen duen plazerren bat irudimena da. Kasu honetan lagun baten olerki liburua irakurtzeak jarraian dagoen irudia sortzera bultzatu nau.

.