Argazkian ateratzen diren udaretxoekin konformatu egin beharko gara, zeren Zarautz inguruan zegoen basa-udareondo bakarra suntsitu egin baitute.

Hori bai delitua!, eta gainera Iñurritzako biotopo naturalean kokaturik zegoela kontutan izanik; are gehiago: kendu dute Diputazioak eta Udaletxeak bultzatzen duten “diseinuzko biotopo berria” – zeharo artifizala- eraikitzeko egiten ari diren obrengatik.

Ziur aski udareondoaren ordez proiektatutako diseinuari doakion “bertako landaretza” landatuko dute, biotopo berriarekin desegokia ez den zeozer.

Hori bai, kanaberadirik ez dute ipiniko, ez, (ba al dago kainaberak baino zerbait jatorrizkoago padura batean?), daudenak behin eta berriro mozten aritu izan direlako (kainaberak begitan hartu dituen norbait dagoela dirudi).

Dena den udareondoa betirako galdu dugu.

Nire oroimenean geratuko da, baita ekainean atera nituen argazki gutxi batzuekin ere, justu geroago suertatu diren Iñurritzako azkenengo San Juaneko udaretxoak.

.

“- Nora? Suansi-ra; non dago hori?

  - Swansea, aita, Gales-en, Inglaterran.

- A!, Inglaterran...”

Hauxe izango zen –gutxi gorabehera- Swansea izena entzun nuen lehendabiziko aldiaren hitzez hitzezko transkripzioa. Eta bere atzetik zekarrena: ERASMUS programa, ingeleseko unibertsitate bat eta egonaldi luzea atzerrian. Dena den alaba prest zegoen guztietarako.

Nola aldatzen diren garaiak!

Geure ikasketa aroan atzerriko unibertsitate batera bidaiatzea guretzako pentsaezina zen; dirua zuten gutxi batzuk besterik ez ziren joaten (jauntxuen seme-alabak). Gaur egun, ordea, edozein gaztek -berdin du bere jatorri ekonomikoa- eskura du holakoa egitea. Beka gehiago dago (gure kasuan Eusko Jaurlaritza eta KUTXArena lortu ditugu, 1.500 € inguru guztira, ez da asko, baina tira!); horrez gain, gerrikoa estutuz (emazteak dio produku zurien erregina izendatuko dutela) eta krisia baina lehenagoko aurrezki txiki batzuk direla medio lagundurik, gure alaba Ilargi ERASMUSen, Swansea-ko Unibertsitatean matrikulatuta dago.

Universidad de Swansea, Inglaterra

.

Hondartzako denboraldiaren amaiera hurbiltzen ari da. Horrek hondarrretatik toldoak, aulkiak, etzaulki eta abarren bilketa dakarkigu, baina baita Gurutze Gorriak egiten dituen jarduerenena ere.

Bainulariekiko dituen betiko sorospen eta prebentzioaren lanaren gain, Zarauzko Gurutze Gorriak gizarte funtzio bat betetzen du: elbarriak edo ezinduak diren pertsonak bainatzen ahalbideratzea.

 Joan zen urtean blogean komentatzen nuen zeintzuk ziren erabiltzen dituzten tresna bereziak (ikusi “Sorosleak baiñeruak”) baina aurten berrikuntza bat izan dute: bainu-makuluak.

Gustora ibili dira mugitzeko arazoak dituzten asko eta asko; benetan arrakastatsua izan da euren erabilera.

Ederki Gurutze Gorriko berrikuntzak!

.