Aurten dena prest daukat: mahatsak, eta mahats-mordoko alerik lodienak nire platerako, brut txanpaina hoztean jarrita, kopak urre pixkat batekin (ezkontzako eraztuna, ez dago besterik eta), bengala pare bat ... baita galtzontzilo gorria ere! Dena prest aurtengo nahiko kaxkarra izan den urte zaharra agurtzeko eta Urte Berriaren sarrera ospatzeko. Honi eskatuko diodan gauza bakarra da txarra ez izatea; horrekin konformatzen naiz.

A! eta besteentzat bakea, oparotasuna, maitasuna, dirua, osasuna, lana, zortea eta behar duzuena!

.

Krisia dela eta, gero eta gutxiago egon arren, gabonetako garai hauetan enpresek euren langile edota bezeroei opariak banatzea (loteria, otarrak...) ohitura izaten da. Nire enpresa  Administrazio Publikoa denez nik ez dakit zer den hori. Baina ez dut horretaz hitzegin nahi, oparien hartzailetaz baizik.

Duela aste pare bat edo, egunkarian Kutxak urari buruzko liburu bat argitaratu zuela irakurri nuen, eta bere asmoa zela bezero hobespenei oparitzea. Hor hasi ziren nire burutazioak: Zer demontre izango da Kutxarentzako bezero hobespen bat?, eurekin 50 urte baino gehiago daramazkigunok? Txiki-txikitatik auskalo nondik atarata amonak xoxak banan bana ikasketak egiteko kartillan sartzen zizkigunenok?, gure lehenego soldatak sartu kontu korronte berri batean, non geroago etxeko hipoteka eta hamaika bat maileguei aurre egiteko gure nomina domiziliatu izan behar genuenok?, ohituari jarraituz gure seme-alabak jaio zirenetik Kutxako bezero berriak egin ditugunok?,  dagoeneko daukagun gutxi hori bere produktu finantzieroetan gordeta edo inbertituta daukagunok?... ala, 200 miloi edo gehiago kontu korrontean duen batek?

Ez dut Kutxatik libururik jaso. Ez naiz bezero berezi bat izango.

.

.

Joan zen urtean nire beste blog batean hasi nintzen Gabonetako loteriako partaidetzak banatzen, eta hemen ez naiz gutxiago izango, beraz blogaren sarrera honetan iruzkin bat uzten dutenentzat behean ikusten den dezimoaren partaidetzak badaude.

Epea abenduaren 21a arte irekita egondo da. Animo, eta zorte on!

.

Neu ere Garfield-en bezelako sabela izaten hasia naiz. Azken boladan nire ohizko ibilialdien ezak (aparteko lanak eta eguraldi kaxkarrak etxean geratzera behartu naute) eta gabonetako goxokiek (turroiak eta mazapanak) errua dute.

Zerbait egin beharko dut, bestela...

.