Joan zen asteburuan Mugikortasun Astean barne, Zarautzen X. Txirrindulari Txikien Eguna ospatu zen.

Zirkuitu berezi bat prestatzen da, eta 14 urte arteko neska-mutilek txirrindulari martxa arautu batean parte hartzen dute. Kamisetak banatzen dira (aurten laranjak) eta amaitu ondoren txokolatada dago eta bi muntain-bike-ko zozketa egiten da.

Parte hartzeko baldintza bakarra (bizikletaz ibiltzearena kontatu gabe, noski!) kaskoa erabiltzea da, bai umeentzat, bai umeei laguntzen dieten helduentzat. Txirrindulari kaskoa, besterik ez! Hor dago gakoa/kaskoa!

Zarautzen bizikleta asko erabiltzen da. Adin guztietatko jendea ikusten da bizikletaz daukagun bidegorri sare zabala aprobetxetuz (eta non-nahi ere!), eta arraroa da bizpahiru bizikleta ez dituen etxea. Baina badirudi txirrindulari kaskoa gorbata bezelakoa dela: armairuan daukagu baina egun berezi bakar batzuetan erabiltzen da. Urtean zehar ez da ia-ia kaskoren usaina ere somatzen gure kaleetan.

Horregatik uste dut hemendik aurrera “Txirrindulari Txikien Eguna”-ri izena aldatu beharko zaiola, eta “Txirrindulari Kaskoen Eguna” jarri, zeren justu hori, zehatz mehatz, irautzen baitu bere erabilera: egun bat.

.

 .

Denbora luzea zain egon dira Metallica-zaleak (ni barne euren artean ) bere lan berria “Death Magnetic” argia ikusi arte, baina hemen dugu; gainera oso ona omen da irakurritakoaren arabera. Oraingoz, estreinaldiko bideoklipa “The Day That Never Comes” hemen dago.

Bihar udazkena da; badugu datozen arratsalde haizetsu eta euritsuak animatzeko musika berria.

 Ezbaian nengoen esaldia blogean sartzeko, baina duda-mudan ez egotearren...

"Lehen zalantzan nengoen, baina orain ez nago hain ziur"

(Boscoe Pertwee, XVIII. mendeko idazlea)

.

Aurten Bei Jing-eko Joku olinpiko-paralinpikoak ospatzen ari dira (ederki asko telebistatik ikusten ari garenez!). Joku hauek lau urtean behin egiten dira euren inguruan zirko mediatiko bat sortuz, baina hemen, Euskal Herrian, badugu urtero aukera olinpiadak egiteko, “Arraun Olinpiadak”, estropadetan hain zuzen: Donostiako Kontxako Bandera.

Aurten, 113. edizioan, 23 traineruk parte hartu dute klasifikatorietan, Kantauri bazter guztietatik etorriak Galiaziatik Hondarribiraiño, dauden zazpi plaza horietatik bat lortzeko. Gaur jokatu da Bandera, eta Castrok irabazi du.

Baina aurten zerbait berezia eta oso garrantzitsua gertatu da: lehendabiziko aldiz emakumeek Donostiako estropadetan parte hartu dute: Emakumezkoen I. Kontxako Bandera.

Bi egunetan zehar eta itsaso zakarra izanik, emakumeek arraunean zer esanik badaukatela adierazi dute. Zortzi traineru, Kataluñako bi, Galiziako bat, Kantabriako bat eta lau euskaldunak Kontxako uretan aritu dira.

Bandera Galiziako trainerukoek eraman dute, baina hori ez da garrantzitsuena, baizik eta Donostiako Kontxako estropadetan, “Arraun Olinpiadetan”,  emakumezkoek bere tokia lortu dutela eta!

.

.

.

Zarauzko Euskal Jaiari buruz beste blog batean idatzi nuen.

Aurten zerbait berezia egin dute: Euskal Jaiaren logoa sortzea (kanpotarrei zuzenduta ote!) erakusle gisa.

Egia esan, logoa aurkezteko kanpaina mediatikatik at ez dut herrian inon ikusi.

Baina logoa bada! Badugu. Modernoa eta diseinuzkoa!

.

.

.

.

Getaritik nire eguneroko martxako ibilialdian nentorrela, musika entzuteko eramaten dudan mp3-ko bateria agortu denean “kauen zotz!” bat atera zait. Kaskuak kendu ditut eta, itsasertzeko harkaitzen kontra jotzen zuten olatuen soinuaren gainetik, itsasoan sortzen ari zen ekaitzaren trumoien hotsak entzun ditut.

Aldameneko errepidearen trafikoaren zaratak kenduta, aldaketarekin irabazten atera naizela uste dut: naturaren musika, itsaso eta trumoiena!

.