Orain, udaran, oporretan, denbora gehiago izaten dugu normalean egiten ez ditugun gauzekin aritzeko. Horregatik aurkitu dudan jolas entretenigarri bat aurkeztuko dut: IQ PUZZLER izena du, eta funtsean PENTOMINOS izeneko jolasaren bariante bat besterik ez izan arren, bere fitxak bolatxoekin eginak izanik, betiko bi dimentsiotako buruhauskarrien gain, piramideak eginez hiru dimentsiotakoena ere aukera badauka.

Nire alabak oraindaino nire buruhauskarrien bildumatik pasa egiten zuen, baina jolas honekin engantxatu egin da eta hor dabil bera ere, jo ta ke, mailak gainditzen eta neri aurpegitik soluzioak muturraren aurretik pasatzen.

Gainera tamaina txikikoa da, poltsikokoa, eramangarria oso, bere kutxatxoa eta guztiz. Web orria badu ere! ( http://www.smart.be//en/products/puzzles-games/smartgames/SGLP101.)

Bakarka, nahiz taldeka denboraldi dibertigarria pasatzekoa!

A! eta merkea; modan dauden nintendo eta burua, neuronak, memoria, brain training eta sumsum cordako delako jolasak baina askoz merkeagoa!

.

BA ZEN GARAIA...!

.

E-mail bat jaso nuen esanez KORN taldearen kontzerturako erosita nuen sarrera Donostiko Anoetako Polikiroldegitik Oiartzungo Itzela diskotekara pasatzen zela. “Jo!, -pentsatu nuen- diskoteta batean! Sarrera gutxi saldu diren seinalea. Lau katu besterik ez gara egongo. Gainera, agur kiroldegiko gradeetako eserlekuen erosotasunari, zutik eta izerdi patsetan jendetzaren artean”.Ia, ia kontzertura joateko gogoak kendu zitzaizkidan; sarreraren 44 €-ei uko egitekotan egon nintzen... baina joan egin nintzen eta ez naiz damutu.

Diskotekako aretoan, duela pare bat aste DVD-n ikusi nuen 2007an Alemanian 20.000 lagunen aurrean emandako KORN-en Rock Am Ring kontzertua gogoratuz, herri bateko diskoteka batean sartuta ehun gutxi batzuren aurrean musikari berberek zer pentsa zezaketeen nire buruari galdetu nion.

Ez dakit zer pentsatuko zuketeen baina bai zer egin zuten: kontzertu oso ona eman, euren abestiak zuzen joz eta oso animatuak euren zaleekin. Agian kontzertua, niretzako, nahiko motza izan zen (70-75 minutu, errepikapenak barne), baina soinu oso on batekin. Gainera, espero nituen deserosotasunik gabe; are gehiago, musikariak gertu-gertutik ikusirik.

Batzutan gauzak ondo ateratzen dira, artista “handien” kontzertu “txikian” izan arren.

.

Atzo “Hoy no me puedo levantar” musikala ikusten egon ginen. Bertan, 80garren hamarkadako Mecano taldearen  abestirik famatuenak jasotzen dira.

Kritika zehatz mehatz hasi beharrean bi hitzetan esango dut: ikuskizun borobila!

Gomendioa: ahal izanez gero, ez galdu!

Udaletxeko Parke eta Lorategi zerbitzuaren arduradunaren bati txalupak apaingarri gisa lorategietan oso ondo geratzen direla esan omen zioten. Ideia gustatu zitzaion eta ekiteari eman zion.

Baina ez omen zioten ondo azaldu kokatzeko garaian txalupa eta lorategiaren arteko proportzioarena; hori edo nahastu egin zituen lorategi-loreontzi kontzeptuak.

Emaitza, argazkiarena: txalupa itzela loreontzi batean ala loreontzi nimiñoa txalupa batekin. Proportzio arazoak!

.

Neguaren amaieran, martxoaren aldera edo, zirkoa Zarautzetik pasa zenean arreta deitu zidan baina, nire blogerako agendan apuntatuta utzirik, gaia alde batean utzi nuen.

Horregatik, duela gutxi, Getxon oraingoan, “Circo Holiday”-rekin berriro topo egin nuenean, argazki pare bat ateratzearen gain, nire buruari bueltaka hasi nintzaion, zeren –deformazio profesionala edo- oso bitxia egiten baitzait zirkoko eskolaren ideia. Bistan dago zirkoan ere euren eskolari garrantzia handia ematen diotela gaineko toki batean jartzen dutelako.

Eskola horretan pentsatuz galdera asko pilatzen zaizkit: nor ote da andereñoa (ziur  emakumezkoa den eskola arrunteko %80-etan bezala), zein ordutegi eta egutegia dute, nola konpontzen da herriz-herri, hiriz-hiri ibiltzen den eskola mugikorrean, zer pentsatuko dute umeek gelako lehiotik astero paisaia aldatzen dela ikusterakoan..?

Hiri eta herriko umeei zirkora joaten direnean ilusioa begietan sumatzen zaie. Zirkoko eskolakoak, euren eguneroko animalien, musikaren, artisten, piztien eta zirkoko parafernalia guztien artean ¿zerekin ilusionatuko dira?

.

Interneteko Blogen munduan hasi nintzenetik oraintxe, ekainean, hiru urte bete ditut, erderazko blog batekin (jokin-ikt); euskeraz hastea gehiago kostatu zitzaidan baina hemen nago, eta laister lehenbiziko urtea beteko dut.

Badakit blog honetan jende gutxi sartzen dela irakurtzera baina...bost! jarraituko dut.

Eutsi goiari!!!

.

Joan zen igandean, lehenengo aldiz Neil Young-ek Donostian kontzertua eman zuen. Eta hara joan nintzen, noski!, maisua ikus eta entzutera. Eta horrela portatu zen, maisu bat bezala, rock kitarrararen bakarrekoak menperatuz eta bere erritmo eta indarrari eutsiz.

Gainera, bere betiko abestiei errepaso bat eman zien. Entzutea espero ez nuen “Cortez the killer” abestia jo zuen ere, aspaldiko garaiak gogoraraziz, non “Zuma” (abestia jasotzen duen diska) zentsuratuta egon baitzen Hernan Cortés konkistatzaileari  hiltzaile deitzeagatik, eta Hendaiatik eskupean ekarri behar izan nuena.

Labur esanda: gozamen bat, ni bezelako rock zale batentzat baita Anoetako Belodromoa bete zuten 7.000 baino gehiagoentzat ere!

.

Nork ez du ezagutzen Done Jakue Bidea? Hala ere, orokorrean, jendeak ez daki bide bat baino gehiago dagoela. Eta horietako bat, “Kostaldeko bidea” hain zuzen ere, hemendik, Zarautzetik pasatzen da.

Ohituraz ez da izan gehien erabiltzen direnetarikoa, baina azken bolada honetan gero eta erromes gehiagok erabiltzen duela baieztatu izan dut. Nire eguneroko Zarautz eta Getaria arteko ibilaldietan euren maskorrak motxilatik zintzilik maiz ikusten ditut, batez ere orain eguraldia onera egin duenean.

Behin baino gehiagoetan nire buruari galdetu egin diot zer izango ote den holako bidaia hastera bultzatzen duena: sinesmen erlijiokoak, hausnarketa pertsonala, barneko bilaketa, norberarekiko ereflexioa, bidaia alternatiboa, hastapenen bat... Bidea egin dutenek bi hitzetan laburtzen dute: “esperientzia bat”.

Ez dakit, baina Done Jakue bideak zerbait dauka, zeren mende askoren zehar mantentzearen gain egun goraldian baitago.

.

Post honetan dagoen argazkia ikusterakoan agian “Argazki ederra!” esan daiteke. Baina, gaur, ez ditut argazkiaren itxura grafikoa, konposaketa, enkoadrea, argia, eta abarrekoak komentatu nahi, Natura norainoko harrigarria izan daitekeen baizik.

Azaletik, itsasoak egiten duen bere eginkizunen bat dirudi: lehorretik, auskalo noiz eta nondik iritsitako zerbait hondartzara bota.

Baina zehatz-mehatz begiratzen badiogu hondarretan dagoen kresalak erretako sustrai gabeko enborrari, hosto berde berriak ernetzen ari zaizkiola ikus dezakegu!

Udaberria?, biziraupenaren grina?, biziaren energia? Naturaren indarra!

Hori ikusterakoan nigana Antonio Machado poetaren bertsoak burura etorri zitzaizkidan:

Al olmo viejo hendido por el rayo

y en su mitad podrido,

con las lluvias de abril y el sol de mayo,

algunas hojas verdes le han salido.

Eta Joan Manuel Serrat-ek kantua ixilean abesten Malekoitik joan nintzen.

.